[

فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا

] دوای ئه‌وه‌ كاتێك كه‌ مانگی بینی ده‌ركه‌وت [

قَالَ هَذَا رَبِّي

] وتی: ئه‌مه‌یان خوای منه‌ [

فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ (٧٧)

] كاتێك كه‌ مانگیش ئاوا بوو دیار نه‌ما وتی: ئه‌گه‌ر خوای گه‌وره‌ هیدایه‌تم نه‌دات ئه‌وه‌ منیش یه‌كێك ئه‌بم له‌و قه‌ومه‌ وێڵ و گومڕاو سه‌رلێشێواوانه‌ی كه‌ ڕێگای حه‌قیان ون كردووه‌.