{دۆزه‌خییه‌كان داواى مردن ده‌كه‌ن پێیان نادرێت!}

[

وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ

] وه‌ بانگ ئه‌كه‌ن ئه‌ی مالیكی ده‌رگاوانی دۆزه‌خ: بانگی په‌روه‌ردگارت بكه‌ تا بمان مرێنێ و رزگارمان بێت له‌م سزایه‌ [

قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ (٧٧)

] چل ساڵ وه‌ڵامیان ناداته‌وه‌ پاشان وه‌ڵامیان ده‌داته‌وه‌و ئه‌ڵێ: نه‌خێر مردن نیه‌و ئێوه‌ ئه‌مێننه‌وه‌ له‌ناو سزادا.