{ئیبلیس فێڵ لە ئادەم دەكات}
[
فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطَانُ
] شهیتان وهسوهسهی بۆ دروست كرد به دهنگێكی نهێنی [
قَالَ يَا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلَى شَجَرَةِ الْخُلْدِ
] وتی: ئهی ئادهم ئایا ڕێنماییت بكهم بۆ دارێك كه ئهگهر لێی بخۆیت بۆ ههمیشه زیندوو ئهبیت و مردنت بهسهردا نایهت [
وَمُلْكٍ لَا يَبْلَى (١٢٠)
] وه موڵكێكیش كه ههرگیز لهناو ناچێت و كهم ناكات.